نمیخواستم که سخنهای نا امید کننده بزنم، ولی چه کنم که گر گویم زبان سوزد و چون نگویم مغز استخوان. مگه ما سبز نبودیم؟ مگه ما همه با هم نبودیم؟ مگه ما قرار نبود بیشمار باشیم و بیدار؟ مگه قرار نبود هر کاری می کنیم از روی خرد باشه؟ مگه ما نباید مغز اندیشمند این جنبش باشیم؟ مگه پایه بر جذب حداکثری نیست؟ اینجوری می خوایم بسیجی و سپاه و ارتش رو به سمت خودمون بکشونیم، یا نکنه می خوایم این چند میلیون آدم رو همه رو بکشیم؟ کدوم دولت تو دنیا از جنبش خشونت آمیز پشتیبانی می کنه؟ چرا ما هرگز یه موضوع داغ نمی زنیم بشینیم با هم گفتگو کنیم که چه باید کرد وسپس بریم پی گام دیگر که آگاهی رسانی باشه؟ چرا توی بهترین لینک های روز بیش از نصفش یه خبر تکراریه در حالی که کلی موضوع مهم رو زمین مونده؟ چرا یکی یه تویتر بدون منبع میده چند صدتا رای میاره و بعدها دست آویزی برای مسخره کردنمون میشه؟ ما نخست باید یه ایران سبز اینجا بسازیم و بعد برا گسترش اون تلاش کنیم. موسوی تو خیلی بزرگی، من با این که مذهبی نیستم ازت خوشم اومده، تو پیام رو دادی ولی ما هنوز اون رو دریافت نکردیم، تو گفتی سبز باید زندگی کرد، آری با سبز زندگی کردن است که می توان دیکتاتور را نخست در ذهن ها و سپس در عمل نابود کرد.
Wednesday, December 30, 2009
باید بیدار بود و سبز زندگی کرد
Monday, December 28, 2009
میرحسین عزیز، به خواهرت و به مادران داغ دیده بگو که ما همه فرزندانشان هستیم
میرحسین عزیز میدانیم که از روی نجابت پیامی برای خواهرزاده ات نمیدهی. ولی از جانب ما به خواهر داغدارت و به تمام مادران داغ دیده بگو که ما همه فرزندانشان هستیم. بگو خون آزاد مردان و شیردلانی که امروز شهید شده و آنان که پیش ازین رفتند بیهوده به زمین ریخته نشد. بگو که خون این ابر انسانهای پاک بوده است که طی قرون و دوران درخت آزادی و آزادگی را در این سرزمین آبیاری کرده است. بگو که ما هم امروز همه اشک ریختیم. بگو اجازه نمی دهیم خونشان پایمال گردد، بگو اگر آنها رفتند ما هستیم و بیدار و بیشمار. به آنها که رفتند بگو آسوده بخوابند و بگوکه ما به آنها رشک می ورزیم که چند گاهی زودتر از ما پر کشیدند و به آزادی رسیدند و یا به قول خیام دوری دو سه پیشتر ز ما مست شدند. بگو که بامداد پیروزی نزدیک است، بگو که دور نیست آن روز که بر ستیز قله های زمان بایستیم و سرود فتح سر دهیم. بگو دور نیست که دیو پلید استبداد را در زندان دماوند مان برای همیشه دربند کنیم. بگو که از هر قطره خونشان چون خون پاک سیاوش درختی آزادگی دیگری سر زده است. بگو دور نیست که این جنگل سبز تمامی پهنه ایران زمین را بپوشاند. بگو که ما همه یک رویا داریم، پارس، آذری، کرد، بلوچ، لر، عرب و گیلک و ترکمن و . . . رویای جمهوری ایرانی، ایرانی سبز، آزاد و آباد که تمام اقوام و مردم در آن اعضای یک پیکرند. بگو ملتی که در پیشینه دینی خود افتخار پیروی از حسین و در شناسه تاریخی و اساطیری خود افتخار بودن از پشت فریدون ها و کاوه ها را دارد، جایی برای جولان یزیدان و ضحاکان زمانه نخواهد گزارد. بگو ما از همیشه متحد تر و امیدوار تر و بیدارتریم و بگو که ما بیشماریم.
Wednesday, December 23, 2009
پیشنهادهای حیاتی برای جنبش سبزمان
وقتی حتی کیهان به تاثیرگذاری بالاترین اعتراف می کند، ما باید در سیاستهای خودمون دگرگونی به وجود بیاریم. این لینک رو از روی دلسوزی و برای اینکه با هم در این باره گفتگو کنیم، گذاشتم.
1- باید بالاترین در گستره بسیار بیشتری کار کنه، لینکهای بالاترین در بهترین حالت 5000 بازدید دارند و روی یوتیوب 1000 تا. آیا به نظر شما این همه ایران رو پوشش میده؟ ( چرا امکان فرستادن دعوتنامه برداشته شده؟ مگر جز اینه که با اینکار افراد بیشتری به صورت مستقیم درگیر میشن؟)
2- چرا روی روشهای خبر رسانی خارج از اینترنت با هم گفتگو نمی کنیم؟ چرا اصلا یک تیم برای نمونه کم کردن حجم فایل ها و آماده سازی برای انتقال به موبایلها نمی سازیم؟ و یا به کار بردن ایمیل به شیوه بسیار هدفمندتر؟
3- بسیجی ها تونستن تویتر رو هک کنند، ما نباید از دشمنان خودمون تو فضای اینترنت ابتکار عمل بیشتری به خرج بدیم؟ وقتی سایتهایی مانند فارس، کیهان و حتی تابناک در حال لجن پراکنی دایمی هستند و رویدادهایی رو که ما این همه برای شکل گیریش تلاش کردیم رو می خواهند کوچک جلوه بدن، آیا ما نباید از بالاترین یک سایت همه گیرتر و تنومند تر بسازیم؟
4- بعد از سی سال که داریم برای انقلاب بعدی آماده می شویم، چگونه قصد داریم رشد و تکامل خودمون رو در مقایسه با تلاشهای گذشتگان در ایران و در راه آزادی نشون بدیم. به موازات تکامل تلاشهای ما برای دموکراسی، روشهای اطلاع رسانی هم باید رشد کنه. ما باید به ریشه بزنیم که همانا نادانی است، چه از اخبار و چه از تحلیل اخبار.
به عنوان یک ایرانی دلسوز این جنبش، فکر می کنم باید این موضوع هماهنگی و اتحادو خبر رسانی رو در جنبش جدی بگیریم تا مبادا حرکتی به این عظمت وپاکی به بار ننشیند.